Theeceremonie

theeceremonie

Een man van halverwege de dertig was uitgenodigd voor een theeceremonie bij een monnik. Dit was niet zomaar een theetje drinken, had de jonge man bedacht. Dit was iets bijzonders. Hij wilde daarom ook gebruikmaken van de gelegenheid een goede vraag te stellen. Een vraag die hem verder zou helpen in het leven, maar welke vraag was hem nog niet duidelijk.

Een paar uur later was het dan zo ver. De man zat daar en de monnik kon elk moment arriveren. Bij binnenkomst stond de man op en maakte een buiging naar de monnik, ook wel hapchang genoemd. Daarna wachtte hij het teken af om te mogen zitten. De monnik kwam met het gebaar en nam zelf ook plaats in de kleermakerszit.

In tegenstelling tot wat de man verwachtte, begon de monnik te vertellen welke thee hij gebruikte voor de ceremonie en wat er allemaal bij kwam kijken. ‘Eerst doe je wat groene thee in de theepot. Daarna pak je een kom en daar giet je heet water in. Dit giet je over in de theepot en dat laat je even trekken.’ De man probeerde aandachtig te luisteren, maar werd steeds onderbroken door zijn gedachten. Gedachten als: Is dit de theeceremonie? Is dit alles wat ik te horen krijg? Steeds als hij zijn aandacht erbij probeerden te houden, kwamen deze gedachten naarboven. Hierdoor was er weinig aandacht voor de instructie van de theebereiding.

Nadat alle thee ingetrokken was, schonk de monnik de thee in kopjes, zo klein als een espressokop.  In een slok was de thee weg. De monnik zag dit en vroeg aan de man: ‘Vond je het lekker?’ ‘Yes, good’, zei de man en wachtte op het vervolg. De monnik schonk weer een kopje thee in en de man dronk het weer leeg, maar hij sloeg het nu niet in een keer achterover. Hij besloot dit keer de bewegingen van de monnik te volgen. Een nip, nog een nip, rust, adempauze, een derde nip, een slikbeweging, een ademhaling en een laatste nip. Langzaam had de monnik deze bewegingen uitgevoerd en de man had al observerend hetzelfde gedaan. Hierdoor werd de man niet onderbroken door zijn gedachten. Hij kreeg wel weer de vraag van de monnik. ‘Vond u het lekker?’ ‘Ja, lekker’, zei de man oprecht geïnteresseerd en vervolgde. ‘Die kom wacht tot hij weer gebruikt mag worden voor een nieuwe ronde van de theeceremonie.’